Even iets over mijzelf vertellen.
Mijn naam is Carla, ik woon in Zutphen en ben partner van Jeroen en moeder van 4 dochters die op dit moment 2 , 5 , 7 en 9 jaar oud zijn en zelf ben ik nu 44 jaar.
Toen ik moeder werd, ruim 9 jaar geleden nu, werd mijn wereld compleet anders. Echt werkelijk alles stond op zijn kop eigenlijk, niets was meer wat het daarvoor was.
Het werk dat ik deed, ik werkte met moeilijk opvoedbare jongeren, iets dat ik 10 jaar lang met veel plezier had gedaan, leek niet meer in mijn nieuwe wereld te passen.
Ik ben na verloop van tijd dan ook afgekeurd voor dat werk.
Buitenshuis werken en iemand anders mijn kinderen laten verzorgen paste ook niet in mijn nieuwe wereld, alhoewel ik daar van te voren erg makkelijk over dacht. Eenmaal moeder geworden, waren al die ideeen die ik had niet meer reeel.
Het heeft best een tijd geduurd voor ik een beetje helder kreeg hoe ik alles dan wel wilde, hoe ik als moeder wilde zijn, wat dat betekende voor mij als mens.
Veel dingen doe ik "anders" als veel mensen om me heen, en vaak ben ik daar onzeker over geweest, ligt het aan mij, ben ik dan zo raar?
Gelukkig voor mij (en mijn kinderen) had ik de beschikking over internet en kon ik op die manier informatie vinden. Er zijn veel mensen die het zo doen als ik, dus zo raar is het allemaal niet.
Nu, vinden sommige mensen misschien nog steeds dingen raar, en dan heb ik het over dingen als lang borstvoeding geven, samen slapen, thuisonderwijs.
Voor mij zijn dit dingen die gewoon zijn geworden, zoals het volgens mijn gevoel goed is.
De laatste jaren heb ik ook moeten zoeken naar hoe ik het leven zie, een levensovertuiging zogezegd. Dit in verband met het thuisonderwijs. Hoewel ik niet van etiketjes houd, past een holistische visie redelijk goed bij mij. Ik ben er namelijk wel voor mijzelf van overtuigd dat alles met elkaar verbonden is, en dat daarmee alles zijn invloed op elkaar heeft, het grote geheel op het kleine deel, en het kleine deel op zijn beurt weer op het grote geheel.
In deze periode heb ik ook geleerd dat ik ver van mijn gevoel af heb gestaan in mijn leven, het leven was doorspekt van dingen die "moeten" en "horen". Veel daarvan heb ik los kunnen laten en dat leeft een stuk prettiger. Er is volgens mij niet zoveel in het leven dat "moet" .
Daardoor kan ik beter vanuit mijn gevoel en mijn hart leven, en dat maakt alles een stuk lichter.
Reiki past in die zin erg goed in mijn leven, Reiki is voor mij liefde, warmte, kracht.
Ik ben dan ook erg dankbaar dat Reiki een aantal jaren geleden in mijn leven is gekomen.
Ook met Reiki loop ik niet de ge-eigende paden, mijn Reiki master heeft mij voorzien van de basisinformatie en staat altijd klaar als ik ergens vast kom. Verder is het aan mij om de weg te zoeken en het op mijn manier in mijn leven in te passen. Hoe ik dat zie, hoe ik tegen Reiki aankijk zal ik in een van de volgende posts proberen in woorden te beschrijven.
maandag 6 augustus 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten